კომბინირებული კვლევა აჩვენებს, რატომ არ მუშაობენ კიბოს მედიკამენტები ყველასთვის

კიბოს მკურნალობა წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე დიდ გამოწვევას, რადგან ერთი და იგივე თერაპია რამდენიმე პაციენტისთვის შეიძლება ძალიან ეფექტური იყოს, ხოლო სხვებისთვის მთლიანად უსარგებლო. ახალ კვლევაში, რომელიც გამოქვეყნდა ჟურნალში Nature Communications, ექიმი ლუიზ ფეტსი და მისი გუნდი ცდილობენ გაარკვიონ, რის გამო ხდება ასე.

კვლევის მიზნები

მეცნიერებმა ყურადღება მიაქციეს PARP ინჰიბitorebi-ის ჯგუფს, რომელიც მიზნობრივი კიბოს მედიკამენტია. კვლევაში მიაწვდეს, როგორ რჩება ეს მედიკამენტები საშვილოსნოს კიბოს ნიმუშებში სენსორული იმიჯირების საშუალებით.

მკვლევის შედეგები

გენეტიკის და სხეულის შენობა-ნარჩენებისაგან შემდგარი სტრუქტურების განსხვავება აღმოჩნდა გადაწყვეტილებითი ფაქტორი. აღმოჩნდა, რომ გარკვეული მედიკამენტები უჯრედების ლიზოსომებში ხვდება, რაც მათი თავისუფალი გავრცელების საშუალებას არ აძლევს. ეს წარმოქმნის “დაჭერილ” მედიკამენტების არეალებს, რაც ნიშნავს, რომ ზოგიერთი კიბოს უჯრედი ძლიერ ზემოქმედდება, მაშინ როდესაც სხვები პრაქტიკულად არაერთხელ ხვდებიან. განაწილების ეს აზროვნების პროცესი, როგორიცაა ღონისძიებები, რომლებზეც ამ პროცესზე გავლენას ახდენს, საშუალებას აძლევს ექიმებს უფრო ზუსტად მოირგონ ინდივიდუალური მკურნალობის სტრატეგიები.

რატომ ვერ სიცხადებს მედიკამენტები

• PARP ინჰიბitorebi, რომელთა მიზანია კონკრეტული კიბოს უჯრედების დაზიანება, შეიძლება სხვადასხვა ეფექტიანობით მოქმედებდნენ.
• კვლევა 16 პაციენტზე მოიცავს, რაც ვაპირებთ, იქნება მოცემული შედეგების განმახლებელი გამოკვლევა.
• ამრიგად, გახდება ცნობილი, რომ ზოგი მედიკამენტი, როგორიცაა რუკაპარიბი და ნირაპარიბი, სხვადასხვა დონეზე მოიპოვებს ლიზოსომებს.

ლიზოსომების როლი

კვლევამ წარმოადგინა, რომ ლიზოსომები, რომლებიც დაკარგულ მედიკამენტებს “უდგამენ”, მოქმედებენ როგორც ჩვენი ეკოსისტემების წყაროები. ისინი ნელ-ნელა გამოუშვებენ მედიკამენტებს, რაც გარკვეულ უჯრედების მძლავრი ზემოქმედების საშუალებას აძლევს.

გამოწვევები და პერსპექტივები

PARP ინჰიბitorebi უკვე ფართოდ გამოიყენება საშვილოსნოს, გულმოსმენების და პროსტატის კიბოს მკურნალობისთვის და გამოცდილი ხდება კიდევ ბევრი სახის კიბოს შემთხვევაში. უკეთესი გაგება იმისა, როგორ ნაწილდება ეს მედიკამენტები და როგორ ხდება მათი შენახვა უჯრედებში, მომავალში დედამინდის მიერ სამკურნალო სტრატეგიის დამზადებას მისცემს დამატებით შესაძლებლობას, რეკორდული ზემოქმედების შემცირებისთვის.

ლუიზ ფეტსი, შექმნის ავტორი ამბობს, რომ “თუ ლექარების მიერ ჩატარებული თერაპიული მიდგომები უნდა მოერგოს ინდივიდუალობას, კვლევამ კი უნდა აჩვენოს პაციენტის სიმართლის მოლეკულური ნიშნები”.

ამ კვლევამ მხარი დაუჭირა სამედიცინო კვლევების საბჭოს, კიბოს კვლევის გაერთიანებას, MRC ტოქსიკოლოგიის ერთეულს, და ვიქტორია სეკრეტის გლობალურ ფონდის განვითარების პროგრამას.

ამგვარად, მომავალში შემოსული კვლევა უფრო დეტალური იქნება მულტიმოდალური დაზიანების თვალსაზრისით. ამის შედეგად, მედიკამენტების გადაცემის, კიბოს სტრუქტურის და ლიზოსომური შენახვის ურთიერთქმედებები კონკურსში ჩნდება.

კვლევამ დაადასტურა, რომ ფილოსოფიული ალტერნატივები პლამეტაზე წარმატებულ გზას ადგას!